SHOCK

تست هوش

همانطور که مشاهده می کنین در تصویر بالا دو مثلث داریم که از چهار قطعه تشکیل شده اند
بر روی نمودار هم دقت کنید طول و ارتفاع و زاویه قائمه این دو مثلث یکسان است
پس چرا با جابجا کردن قطعات از مثلث بالایی و چیدن آنها مانند شکل مثلث پایینی... آن فضای خالی به دست می اید... چگونه همچین چیزی ممکن است؟؟

برام پیام خصوصی بدین تا ببینم جواب درسته یا نه!!!

نوشته شده توسط zohreh در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386 ساعت 20:17 موضوع | لینک ثابت

نقش (سهراب سپهری)

در شبی تاریک

که صدایی با صدایی در نمی آمیخت

و کسی کس را نمی دید از ره نزدیک

یک نفر از صخره های کوه بالا رفت

و به ناخنهای خون آلود

روی سنگی کند نقشی را و از آن پس ندیدش هیچ کس دیگر

شسته باران رنگ خونی را که از زخم تنش جوشید و روی صخره ها

خشکید

از میان برده است طوفان نقشهایی را

که به جا ماند از کف پایش

گر نشان از هر که پرسی باز

بر نخواهد آمد آوایش

آن شب

هیچ کس از ره نمی آمد

تا خبر آرد از آن رنگی که در کار شکفتن بود

کوه : سنگین ‚ سرگردان ‚ خونسرد

باد می آمد ولی خاموش

ابر پر میزد ولی آرام

لیک آن لحظه که ناخنهای دست آشنای راز

رفت تا بر تخته سنگی کار کندن را کند آغاز

رعد غرید

کوه را لرزاند

برق روشن کرد سنگی را که حک شد روی آن در لحظه ای کوتاه

پیکر نقشی که باید جاودان می ماند

امشب

باد وباران هر دو می کوبند

باد خواهد بر کند از جای سنگی را

و باران هم

خواهد از آن سنگ نقشی را فرو شوید

هر دو می کوشند

می خروشند

لیک سنگ بی محابا در ستیغ کوه

مانده بر جا استوار انگار با زنجیر پولادین

سالها آن را نفرسوده است

کوشش هر چیز بیهوده است

کوه اگر بر خویشتن پیچد

سنگ بر جا همچنان خونسرد می ماند

و نمی فرساید آن نقشی که رویش کند در یک فرصت باریک

یک نفر کز صخره های کوه بالا رفت

در شبی تاریک

نوشته شده توسط zohreh در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386 ساعت 21:48 موضوع | لینک ثابت

شعری از سهراب سپهری

در دور دست
قویی پریده بی گاه از خواب
شوید غبار نیل ز بال و پر سپید
لبهای جویبار
لبریز موج زمزمه در بستر سپید
در هم دویده سایه و روشن
لغزان میان خرمن دوده
شبتاب می فروزد در آذر سپید
همپای رقص نازک نی زار
مرداب می گشاید چشم تر سپید
خطی ز نور روی سیاهی است
گویی بر آبنوس درخشد زر سپید
دیوار سایه ها شده ویران
دست نگاه درافق دور
کاخی بلند ساخته با مرمر سپید